26 April
Zaterdag komen de eerste vierhonderd gasten, eerdere jaren waren de eerste vakantiegangers Hollanders maar nu zijn het Polen, niemand weet wat we moeten verwachten.
Het weer heeft zich ook mooi aangepast op de opening van het seizoen, ik heb al een week geen stormachtige windkrachten en regenbuien gezien en het is een heerlijke 24 graden:)
We repeteren inmiddels in het grote theater, een enorme dome-achtige tent, twee bars en plek voor vijfhonderd mensen. Mooi groot podium en hele fijne geluidsinstallatie.
Minder fijn is de nieuwste ontwikkeling binnen het team. De nieuwe Italiaanse zangeres, die er nu welgeteld twee dagen bij is, vertrekt vandaag nog. Terwijl we anderhalve dag hebben.
Hoe het precies zit weet niemand, ze heeft vanochtend een gesprek met de leidinggevende gehad, en die heeft haar verteld dat ze niet langer welkom is binnen het team,
en dit zou zijn omdat ze geen Italiaans spreekt. Ze heeft een Italiaans paspoort maar woont al haar hele leven in Griekenland, en had dit niet aangegeven.
Daarnaast was ze gisteren en eergisteren bij de repetities ook erg passief en lui, is ze een een paar keer bij mij geweest om te klagen over de nummers, en vroeg ze wie het in zijn hoofd had gehaald om haar die nummers te geven. De leidinggevende dus.
Maargoed, we liggen er niet wakker van, er wordt nu een Brits meisje ingevlogen en dan kunnen we alsnog (hopelijk op tijd) van start.
En! Nog maar drie nachtjes slapen voor mijn liefje komt! Ik kan echt niet wachten:) Heb inmiddels vernomen dat haar baantje het makkelijkst is van allemaal, overdag met de kleinste
kinderen spelen, s'avonds wat helpen bij de shows. Ik zal de hele dag gaan sporten met jongeren en volwassenen, en s'avonds een show uitvoeren:)
Ik heb ook met veel pijn en moeite geregeld dat Melanie en ik ons eigen appartement krijgen (heel fijn), wat betekent dat er letterlijk negen mensen van appartement moeten veranderen om
het mogelijk te maken..
24 April
zochten kon ze zo komen. Zij zal de kleinere kinderen gaan bezig houden in de 'miniclub', een grappig klein gebouwtje met eigen zwembad en piratenschip waar ze de hele dag activiteiten uitvoeren.
Wordt fantastisch! Eindelijk weer lekker Nederlands praten en nog samen met mijn meisje ook! Ben er echt zó ontzettend blij mee! Zondag vliegt ze naar Rhodos, en s'avonds zal ze per boot op Kos aankomen.
Heb inmiddels ook een backup-plan opgezet, voor het geval we onder wat voor omstandigheden dan ook hier niet meer kunnen/willen/mogen werken. Aan de hoofdstraat zit een
Nederlands restaurant met een Griekse eigenaar. Ben er op aanraden van mijn Nederlandse vrienden naartoe gegaan, ze zouden nog Nederlands personeel zoeken voor het seizoen.
Praatje gemaakt, en ik had zo mogen beginnen, en mijn vriendin ook. Voorlopig zit ik hier goed, en het zou zonde zijn om die drie weken werk hier weg te gooien, dus het is nu niet aan de orde, maar toch fijn om te weten dat ik terecht kan, mocht het nodig zijn:)
En de Italiaanse zangeres is er eindelijk! Ze kon eerder niet komen omdat ze abrupt zwanger was geworden, maar heeft besloten tóch te komen. Dubieus verhaal. Maar ze kan zingen!
Ze had eerder aangegeven dat ze een soulzangeres was, en dat is ze inderdaad, denk aan Amy Winehouse. Tikje arrogant; 'Dit kan ik niet zingen, ik ben het gewend dat mijn band mij volgt en niet andersom'
maar daar ben je dan ook muzikant voor:) Citaat van de andere zangeres: 'Toen Daniël hier aan kwam zong hij ook alleen maar country, en nu doet hij Abba.'
De andere zanger heeft ook zijn problemen. Gisteravond tijdens repetities heeft hij enorme ruzie gehad met een zangeres, hij was er absoluut zeker van dat hij het beter wist omdat hij 'al 15 jaar op het podium staat.'
Feit is dat hij echt nog de meeste problemen heeft, en enorm achterloopt op haar en mij. Omdat hij Roemeens is heeft hij erg veel moeite met de Engelse taal, en leert hij gewoon veel langzamer. Daarnaast is zijn techniek ook gewoon niet zo goed als die van ons, en zijn timing slordig waardoor wij ook de tel kwijt raken en sommige snelle nummers soms helemaal in de soep lopen omdat hij alles in de war schopt met zijn timing.
Maargoed! Nog maar een paar dagen voor het hotel opent, en het resort begint tot leven te komen.
Ook in Kos-stad gaan de restaurantjes langzaam aan open en zie je al veel toeristen lopen.
Best spannend allemaal, zaterdag gaat het resort open, en zaterdagavond arriveren de eerste vierhonderd gasten, dus dan begint ook gelijk het 'echte werk'.
De repetities verlopen tot nu toe mooi volgens schema, hoef nog maar één show in te studeren. (Saturday Night Fever, alsof m'n mannelijkheid niet genoeg was aangetast door Abba.:)
Lang verhaal kort; 't gaat goed, en het wordt steeds leuker:)
Boosheid, ellende en algehele kutzooi. 21 April.
'T is nu 15:35, het weer is fantastisch en ik ben er tussen uit geknepen. Voel me verschrikkelijk beroerd, kan aan het eten liggen. Of aan de situatie.
Eergisteren zouden we met de jongens uit het team het hotel een uurtje helpen, de ligbedden verplaatsen van een restaurant naar de zwembaden.
Die ligbedden wegen 25kg per stuk en het waren er 300. We zijn van 9u s'ochtends tot 17u bezig geweest, terwijl we de tijd om te repeteren hard nodig hebben.
De volgende dag was iedereen te gesloopt, verbrand en hersendood om iets in te kunnen studeren, terwijl het hotel over zeven dagen open gaat en we nog drie shows in moeten
studeren, en een choreografie voor zeven shows moeten leren.
De Grieken maakten hun reputatie meer dan waar. Mocht je je ooit hebben afgevraagd hoe een Griek zijn werkmentaliteit is, stel je het volgende voor:
Gebruinde mannen met rimpelige koppen, sigaret in hun bek, en de hele dag niets anders doen dan naar dingen kijken, telefoneren, pauzeren. Ze kijken je minachtend aan.
Ze zijn hier bijvoorbeeld ook aan het schilderen, en ze doen al een week over een stukje waar een normaal mens niet meer dan een ochtend over doet. Met zijn vieren.
Maargoed, vandaag voel ik me al de hele dag niet goed, en toen we vanochtend te horen kregen dat we nog eens een paar honderd stoelen en tafels moesten gaan verslepen
had ik hem helemaal goed zitten. Onze leidinggevende is voor een paar dagen het land uit, dus we hebben niemand om het voor ons op te nemen.
Denk je dus even in dat we met z'n allen zwaar werk aan het doen zijn, er niet voor betaald krijgen, terwijl de Grieken van het hotel afkeurend om zich heen staan te kijken.
Op een gegeven ogenblik roept zo'n aap dat ik twee tafels (a 25kg) tegelijk moet pakken in plaats van één. De druppel. Mijn reactie was als volgt:
'I beg your pardon? Correct me if I'm wrong, but I figure you're getting paid for this? Well I'm not. Where I come from we have dignity. Suit yourself.'
En toen ben ik weggegaan. De rest volgde niet veel later. In mijn contract (dat overigens pas per 1 Mei ingaat) staat er Zanger/Allround Animator bij de functieomschrijving.
Als dit soort slavenarbeid zo door gaat, ga ik alle Nederlandse kroegen af en wordt ik barman, ze zijn overal op zoek.
Zo. Het lucht niet echt op, maar misschien kan ik er nog eens om lachen als ik het terug lees. Ik pak vanavond mijn gitaar en ik ga een dijk van een depressief liedje schrijven.
18 April
I know this is only the half-life,
And the rest of me is by your side,
Safely at home, dear
And I know, something out there's killing me,
And it's something I go looking for
I feel strangely at home here,
I feel strangely at home here
Voel me inmiddels echt goed aangepast aan dit leven, het begin was moeizaam maar ik heb mijn draai gevonden:) Inmiddels zijn we ook in onze nieuwe appartementen ingetrokken, en zitten we dus niet meer in het hotel zelf, maar een paar honderd meter verderop in een minder luxe complex. Ik deel de kamer met Ovi (de andere zanger), en Alex (assistent van de manager en allround entertainer, zijn humor is geweldig), allebei Roemenen.
De kamer is groot zat, en we hebben het grootste balkon van alle appartementen. Ons balkon is letterlijk groter dan de kamer, en de groep heeft vrijwel meteen unaniem besloten dat alle feestjes hier maar plaats moeten gaan vinden.
Omdat de Italiaanse zangeres op het laatste moment abrupt zwanger werd moet er een ander komen zingen, en daar zijn we nog steeds heftig naar op zoek. Ik heb in mijn vriendenkring wat navraag gedaan maar niemand kon op zo'n korte termijn (binnen twee weken) hier zijn, en zes maanden blijven. Begrijpelijk.
Vandaag heb ik het onderwerp nog eens ter sprake gebracht, over dat ze ook nog een meisje voor de miniclub zoeken, (Miniclub is een gebouwtje waar ze kinderen van 2 tot 5 jaar vermaken.) en dat ik daarvoor graag mijn vriendin wilde laten komen.
Baas reageerde positief, maar moest het antwoord van zijn superieuren afwachten. Spannend! Zou echt heel tof zijn:)
En dan nu het weerbericht; het is verschrikkelijk de afgelopen dagen. Alsmaar storm met gruwelijk veel wind en regen. Ik fietste vandaag naar het restaurant door de regen, een auto passeerde en reed goed hard door een diepe plas. terwijl ik ernaast fietste. ontzettend grappig..
Maar, vanaf morgen wordt het weer zonnig en minstens twintig graden, niet verkeerd:)
Aanstaande zondag hebben we dan eindelijk een keer een avond vrij, ik ben van plan om dan met mijn Nederlandse vrienden (hier kom ik op terug) een biertje te doen en gelijk alle foto's die ik tot nu toe gemaakt heb online te zetten, het restaurant/cafe waar we iedere dag eten heeft onbeperkt wifi en blijkt dus echt een stamkroeg voor hollanders te zijn!
Van de week liepen we er met de groep naar binnen, terwijl er een andere groep mensen op terras zat, mensen die er al niet Grieks uit zagen. Ze riepen heel vrolijk 'Hoi' naar iedereen,
en 'Is dit het team van Blue Lagoon?' Ze wachtten gewoon tot er een Nederlander tussen zat die reageerde, en ik als enige Hollander heb toen een hele poos met ze staan praten:)
Deze mensen wonen al meer dan twintig jaar hier, en runnen het grootste fietsverhuurbedrijf van het eiland. (over fietsverhuurbedrijven gesproken, er zijn hier meer fietsverhuurbedrijven dan bakkers en slagers.)
Leuke gasten, en het is toch best fijn om even lekker Nederlands te praten:)
15 April.
Gisteravond hebben we ter ere van de paasdagen een feestje gehad, het was supergezellig, superlaat en vandaag konden we uitslapen.
Aanvankelijk ging ik ervan uit dat we iedere zondag vrij zouden zijn, maar dat gaat pas in als het seizoen begint. Dit houdt in dat we dus een maand lang iedere dag aan het werk zijn.
Maargoed, ik zou ook niet weten wat ik hier anders moet doen, en het werk wordt er steeds leuker op. We repeteren steeds meer met de dansers erbij en ik hou genoeg pauzes (lees:
een uur lang gamen) om het uit te houden. Vandaag gaan we bezig met de choreografie van Grease. In de film gaan ze goed los bij het nummer 'You're the one that I want' en die
choreografie gaan we precies kopiëren. (lees: een paar keer op m'n knieën gaan voor 'Sandy', een hoop getwist, supermoeilijk)
Om even terug te komen op het weer; het is bizar. Gisteren regende het de hele dag, en er staat een superstevige wind. (Als het zo hard waait in Nederland noemen we het een storm)
Toen we zaten te eten bij het restaurant nam de regen gisteren epische vormen aan. Binnen een paar minuten kwam het water boven de stoepranden uit, en stond ook het terras
van het restaurant blank, je kon elkaar niet meer verstaan door het lawaai van de bui.
Inmiddels ook eindelijk koffie kunnen kopen! Een week zonder gezeten en je merkt echt wel dat het dan allemaal een stuk minder soepel gaat s'ochtends. M'n kamergenoten zijn er ook
goed blij mee. 'Whoh, dude! You're the best!'. Om te compenseren voor het ongezonde heb ik ook heel gezond een pak appelsap gekocht;)
En! Ik heb me geschoren! Eerder van de week kreeg ik een opmerking van de baas, dat het baardje er toch echt af moest vóór het seizoen begon, en omdat we gisteravond het
feest hadden leek het me geinig om voor de lol alleen een sik te laten staan en naar mn baas te gaan met 'Kijk baas, ik heb geschoren'. Het zag er belachelijk uit, ik heb net de
rest er net van af gehaald en ik lijk weer helemaal zestien jaar oud..
Gisteren heb ik ook een nieuw liedje geschreven. Zat s'avonds even alleen op de hotelkamer, pakte mijn gitaar en binnen een kwartier was er een compleet nummer. Eerder die
avond waren er wat spanningen in het skypegesprek met Melanie, en daar was ik goed ziek van. Ik heb al die frustraties in het liedje kunnen stoppen, het schreef zichzelf.
Het is een lief liefdesliedje geworden met melancholische ondertoon, zodra het seizoen begint en we de zondagen wél vrij zijn ga ik het opnemen:)
Vandaag beginnen we om 14u, het is nu 11u, we zitten lui te doen op de hotelkamer, straks nog even hardlopen en dan weer door met leren. Over hardlopen; ik heb een maatje
gevonden! Één van de danseressen, een nieuw meisje, Michaela uit Tsjechië leek het wel wat om vandaag mee te lopen. Waarschijnlijk is haar conditie tien keer beter dan die van mij,
maar dat mag de pret niet drukken. Michael (slome brit/kamergenoot) suggereert net dat ik bij aanvang van het seizoen de jog-activiteit maar op me moet nemen, om half negen
s'ochtends hardlopen met gasten. Lijkt me best leuk:)
Nog steeds niet echt tijd gehad om foto's te maken. Vanmiddag neem ik m'n camera mee naar repetities, en zodra ik ergens een betere internetconnectie vind dan bij het restaurant
zet ik alles online. Maar voor nu; tijd om uit bed te stappen en zo te gaan lopen. Denk dat ik vandaag weer richting zee loop, lekker uitwaaien op het strand:) (en je kan Turkije heel
mooi zien liggen, ligt hier echt maar een paar kilometer vandaan:)
Jooo!
13 April
wat ik op mijn iPhone kon zetten, waardoor je binnen tien weken door een zwoele vlaamse stem in topconditie bent. Ben naar de zee gelopen, een half uur langs de kust gerend. Heerlijk, dit ga ik iedere dag doen!
Gisteren was mijn verjaardag, iedereen nog waanzinnig bedankt voor alle felicitaties en lieve berichtjes:) Ik had gehoopt dat mijn geld inmiddels aangekomen was (heb via internetbankieren
mijn euro's uit nederland overgemaakt naar mijn nieuwe Griekse rekening) zodat ik eindelijk wat oploskoffie kon kopen (we hebben een waterkoker op de kamer) en misschien een paar
biertjes voor mezelf, om gisteravond op mijn verjaardag nog tenminste iets van een feestelijk gevoel te krijgen, maargoed, dat mocht niet zo zijn. Hopelijk is er vandaag wat binnen.
Vanaf vandaag tot maandag(?) vieren ze in Griekenland pasen, dus de tent waar we normaal gesproken ontbijt halen (Gyros, heel vervelend :p) is gesloten. Hierdoor krijgen we vandaag
McDonalds. Ook heel vervelend..
Gisteren zijn ze bezig gegaan om het theater voor te bereiden, en Michael (slome brit, kamergenoot) vertelde me dat ze voor de vocalisten allemaal een stoel hebben gemaakt met onze
namen erop. Hoe stoer is dat! Ik heb hem nog niet gezien, maar ga vanmiddag wel even kijken, daar moet een foto van gemaakt worden:)
Ik heb Grease er inmiddels helemaal in zitten, dus ga het vandaag lekker rustig aan doen:) Vanavond gaan we bezig met de choreografie, dat is wel écht vervelend, want dansen kan ik niet.
Jooo!
12 April. Mijn verjaardag.
Gisteren was niet echt een interessante dag. We zijn begonnen met de Grease show en het studeert toch echt een stuk lekkerder als je de muziek ook daadwerkelijk leuk vindt!
Grease is zóveel leuker dan Abba, ben blij dat ik dat er eindelijk in heb kunnen stampen. Kreeg gisteren wel weer te horen dat mijn baardje eraf moet vóór het hotel opent,
maar dan laat ik voor de gein gewoon van die lange Grease bakkebaarden staan!:P Voor Grease hebben we ook weer drie dagen, en ik zal de hoofdrol (Danny, geinig, niet?)
op me nemen. Het is niet zozeer acteerwerk, maar vooral veel zang en dans. Best leuk. Op de dans na.
Maargoed, vandaag ben ik dus jarig, en daar was de rest van het team inmiddels achter gekomen, dus werd ik vanochtend in de studio begroet met 'Happy Birthday'! Erg leuk.
Misschien halen we vanavond wat eten en drank en bouwen we na de repetities een klein feestje, dat zag de rest van het team ook wel zitten:)
Gisteren wel een klein dipje gehad, Melanie was erg ziek geworden en daar zat ik toch wel mee, kreeg even een momentje van heimwee, moest even buiten een rondje gaan lopen..
Maar vandaag is het weer zonnig (wel winderig) en gaan we er weer met frisse tegenzin tegenaan:)
Gisteren, bij het restaurant waar we iedere dag dineren heb ik een gesprek gehad met de eigenaar, hij merkte mijn Nederlandse afkomst op toen ik met Melanie aan het skypen was
(na het eten hebben we dus twee uur de tijd, het restaurant heeft wifi, de enige manier hoe ik kan internetten hier.)
en begon er gelijk over dat hij iedere zondag Eredivisie Live uitzendt met Nederlands commentaar, en dat daar veel lokale Nederlanders op af komen. Ik weet al wat ik zondag op mijn
vrije dag ga doen!:) Verder wil ik zondag ook wat foto's gaan maken van mijn omgeving hier, heb ik nog helemaal niet de tijd voor gehad, dus die zien jullie tzt ook wel online:)
Verder heb ik gisteren een fiets gekregen! Erg fijn! Kos-stad is niet groot maar we hebben na het eten maar twee uur om iets voor onszelf te doen, en het is al gauw een half uur
lopen naar het centrum, dus het is wel een uitkomst.
Samenvatting van de laatste dagen!
DRAMA! Maar ik ben er.
Alles wat mis kon gaan vandaag is mis gegaan, maar zit dan eindelijk in het vliegtuig.
Om half acht schrokken we wakker, de wekker stond om zes uur.. Goed laat dus, en mijn trein van acht uur ging ik al niet meer halen.
Vervolgens raak ik mijn treinkaartje kwijt. Ook jammer, en 27 euro naar de haaien. Hierna ging het een heel stuk goed, tot op het moment dat ik er achter kwam dat Brussel twee vliegvelden heeft.
En ik stond op de verkeerde. Met nog een uur voordat de gate dicht ging ben ik in paniek naar een infobalie gerend en gevraagd of er een mogelijkheid is dat ik mijn vliegtuig nog ga halen.
De vriendelijke dame verteld me dat het goede vliegveld (Charleroi) zestig kilometer verderop ligt, trein zou niet lukken, taxi met veel geluk misschien wel.
Naar de taxi's gerend, en met handen en voeten en steenkolenfrans uitgelegd dat ik naar Charleroi moet, en dat het snel moet. In zijn steenkolenvlaams noemt hij een prijs van 'onder 75 euro.'
Daar ging het echt fout. Fransen slikken de H in. Wat hij bedoelde, was honderdvijfenzeventig euro. Toen ik de meter langs de 80 zag gaan heb ik een opmerking gemaakt, iets in de strekking van 'ik dacht dat het onder de 75 zou blijven?'
De chauffeur flipte. Wilde me langs de snelweg afzetten en achterlaten. Ik begin gelijk met mijn pinpas te zwaaien en heb hem herhaaldelijk gevraagd om door te gaan, dat ik wel op het vliegveld zou pinnen. Uiteindelijk begreep hij het.
Bij Charleroi, met nog een kwartier voordat de gate sloot snel gepind. De meter was op 183,80 blijven staan. Dat deed pijn..
Maargoed! Ik moet niet zeuren, t kan veel erger, en uiteindelijk is het allemaal goed gekomen.
Lange zit trouwens! Maar ik zit wel bij 't raam:) Ben heel benieuwd hoe Kos is. Ik hou jullie op de hoogte!;)
9 April - Dag 1
Inmiddels goed en wel aangekomen in het hotel, en gelijk gisteravond begonnen met repeteren. Het hotel opent pas de 28e, dus het is hier uitgestorven en wij zijn de enige levende zielen op het resort.
Het is hier echt gigantisch, alles supermooi onderhouden en onze appartementen zijn nog best luxe. Zodra het hotel opent gaan wij naar een minder luxe locatie. Mijn kamergenoot is best relaxed, Michael, een brit die vooral met kinderen
en goocheltrucs bezig is. In de loop van de week komt er nog een Hollands meisje bij.
Maargoed! Het werk; van 9:30 s'ochtends tot ongeveer middernacht repeteren, met een paar pauzes van een half uur. Wordt echt zwaar, maar iedereen is er positief en leuk over dat als het hotel opent het een hartstikke mooie tijd wordt.
We zijn begonnen met een show, een soort tribute aan Abba, en vandaag is het doel om minstens vier nummers in te studeren. Er zijn twee zangers, Ovi, een Roemeen en ik. Tevens twee zangeressen, Gemma, een Britse en de Italiaanse Sabrina komt later van de week.
Ik heb nog nergens internet kunnen bemachtigen, dus ik schrijf dit nu gewoon offline en als ik ergens een internetconnectie vind dan zet ik het online.
10 April - Dag 2
Gisteren een volle dag gerepeteerd, bijna alle nummers van de show zitten nu in m'n hoofd en vanavond gaan we een totaalplaatje maken met de dansers erbij op het grote podium!
Vandaag begint goed, het is heerlijk weer (gisteren niet, het regende de hele dag verschrikkelijk hard) en we zijn vanochtend met zijn allen het dorp in gegaan om een Griekse bankrekening te openen.
Best dubieus allemaal, het 'postkantoor' zit in een vercrackt oud gebouwtje, tussen de toeristenwinkeltjes in gepropt. We moesten daar eerst allemaal een soort 'sofinummer' aanvragen, en dat is nog best lastig met formulieren in het Grieks.
Later naar de bank gegaan, rekening geopend, boodschappen gedaan en nu zit ik weer te repeteren met m'n medezanger Ovi.
Tegen het eind van de middag zullen we met z'n allen gaan eten in hetzelfde restaurant als waar we gisteren zaten, een gezellig kroegje met groot terras, maar daar hebben ze dus internet! Dus dan heb ik eindelijk de gelegenheid dit online te zetten,
en misschien zelfs even met mijn geliefde te skypen!:)
Gisteren en eergisteren had ik echt zo'n gevoel van 'Waar ben ik in hemelsnaam mee begonnen?' maar dat is echt wel weg nu, alles komt goed en ik kan niet wachten tot het hotel opent en we echt aan het werk gaan!
Groetjes vanaf Kos!