I know this is only the half-life,
And the rest of me is by your side,
Safely at home, dear
And I know, something out there's killing me,
And it's something I go looking for
I feel strangely at home here,
I feel strangely at home here

Voel me inmiddels echt goed aangepast aan dit leven, het begin was moeizaam maar ik heb mijn draai gevonden:) Inmiddels zijn we ook in onze nieuwe appartementen ingetrokken, en zitten we dus niet meer in het hotel zelf, maar een paar honderd meter verderop in een minder luxe complex. Ik deel de kamer met Ovi (de andere zanger), en Alex (assistent van de manager en allround entertainer, zijn humor is geweldig), allebei Roemenen.
De kamer is groot zat, en we hebben het grootste balkon van alle appartementen. Ons balkon is letterlijk groter dan de kamer, en de groep heeft vrijwel meteen unaniem besloten dat alle feestjes hier maar plaats moeten gaan vinden.

Omdat de Italiaanse zangeres op het laatste moment abrupt zwanger werd moet er een ander komen zingen, en daar zijn we nog steeds heftig naar op zoek. Ik heb in mijn vriendenkring wat navraag gedaan maar niemand kon op zo'n korte termijn (binnen twee weken) hier zijn, en zes maanden blijven. Begrijpelijk.
Vandaag heb ik het onderwerp nog eens ter sprake gebracht, over dat ze ook nog een meisje voor de miniclub zoeken, (Miniclub is een gebouwtje waar ze kinderen van 2 tot 5 jaar vermaken.) en dat ik daarvoor graag mijn vriendin wilde laten komen.
Baas reageerde positief, maar moest het antwoord van zijn superieuren afwachten. Spannend! Zou echt heel tof zijn:)

En dan nu het weerbericht; het is verschrikkelijk de afgelopen dagen. Alsmaar storm met gruwelijk veel wind en regen. Ik fietste vandaag naar het restaurant door de regen, een auto passeerde en reed goed hard door een diepe plas. terwijl ik ernaast fietste. ontzettend grappig..
Maar, vanaf morgen wordt het weer zonnig en minstens twintig graden, niet verkeerd:)

Aanstaande zondag hebben we dan eindelijk een keer een avond vrij, ik ben van plan om dan met mijn Nederlandse vrienden (hier kom ik op terug) een biertje te doen en gelijk alle foto's die ik tot nu toe gemaakt heb online te zetten, het restaurant/cafe waar we iedere dag eten heeft onbeperkt wifi en blijkt dus echt een stamkroeg voor hollanders te zijn!
Van de week liepen we er met de groep naar binnen, terwijl er een andere groep mensen op terras zat, mensen die er al niet Grieks uit zagen. Ze riepen heel vrolijk 'Hoi' naar iedereen,
en 'Is dit het team van Blue Lagoon?' Ze wachtten gewoon tot er een Nederlander tussen zat die reageerde, en ik als enige Hollander heb toen een hele poos met ze staan praten:)
Deze mensen wonen al meer dan twintig jaar hier, en runnen het grootste fietsverhuurbedrijf van het eiland. (over fietsverhuurbedrijven gesproken, er zijn hier meer fietsverhuurbedrijven dan bakkers en slagers.)
Leuke gasten, en het is toch best fijn om even lekker Nederlands te praten:)