Maar gelukkig zijn er genoeg levendige momenten die dat voorkomen. Zondag zijn we gaan fietsen, zonder duidelijk doel, behalve; 'de berg op'.
('t eiland is niet groot en waar je ook bent wordt het uitzicht bepaald door een grote bult aan de noordoostzijde van het eiland.)
Zo gezegd, zo gedaan, best hoog gekomen, en op een gegeven ogenblik werden we verrast door een ruïne van een oude Griekse tempel.
Het was op dat moment niet open voor bezichtiging, normaal gesproken moet je een kaartje kopen en mag je samen met de andere toeristen naar binnen. Nu was er niemand.
Over het hek geklommen, hopend dat er geen beveliging rondliep met grote honden, of dat iemand de politie zou bellen (die zijn niet kinderachtig hier) en op het dakterras van een tweeduizend jaar oude tempel heerlijk in de zon gaan zitten met een wijntje, muziekje en een fantastisch uitzicht. Good times:)

Toen we 's avonds terug kwamen bij ons appartement kwamen we onze Slowaakse overburen tegen, ze hadden een feestje op hun balkon en vroegen of we met ze mee kwamen drinken.
Niet tegen dovemansoren gericht, ik heb mijn gitaar gepakt en we hebben de hele avond zitten zingen, lachen, drinken:) M'n nieuwe vrienden hadden internet op hun balkon, ze hadden het wachtwoord van het wifi netwerk van een buurhotel en zodoende heb ik nu ook internet!
Geen internetcafe meer, hoef alleen maar mijn voordeur open te zetten en heb direct een prima verbinding:)

Melanie's fiets is gejat! Gisteren moest ze na de pauze een uur eerder aan het werk dan ik, en daarom heeft haar fiets een half uur zonder slot gestaan (we hebben één slot, hangen de fietsen altijd aan elkaar).
Eigen schuld, maar echt heel erg lastig, omdat zij altijd eerder begint dan ik, moet één van ons nu lopend..

Joooo!